In het K.B. 21 maart 2003 werd de behandeling van de oncologische patiënt ondergebracht in integrale oncologische zorgprogramma’s. De oncologische zorgprogramma’s zijn opgebouwd rond 4 centrale punten:

-Multidisciplinaire benadering voor diagnose en behandeling
-Hanteren van richtlijnen
-Overleg tussen de betrokken zorgverstrekkers
-Vlotte en algehele toegankelijkheid.

Er zijn twee niveaus van zorgprogramma’s te onderscheiden. Het zorgprogramma voor oncologische basiszorg, waarover in principe elk ziekenhuis moet beschikken. Dit zorgprogramma is voornamelijk gericht op diagnosestelling en minder complexe behandelingen.

Het Oncologische Centrum van het UZ Brussel is erkend als zorgprogramma oncologie, dat meer doorgedreven diagnostische mogelijkheden en diverse complexere behandelingsmogelijkheden kan aanbieden.

Om erkend te worden moet een ziekenhuis beschikken over een kwaliteitshandboek dat richtlijnen bevat met betrekking tot diagnosestelling, behandeling en opvolging van patiënten, verwijsafspraken die gelden in de afgesloten samenwerkingsverbanden en de identiteit van de personen die werkzaam zijn in het zorgprogramma.

Verder moet er multidisciplinair overleg georganiseerd worden tussen de betrokken zorgverstrekkers met betrekking tot de individuele patiënt, het zogenaamde multidisciplinair consult. Voor elke patiënt moet er een oncologisch behandelingsplan opgesteld worden conform de richtlijnen in het oncologische handboek.

Wordt van het handboek afgeweken dan dient een multidisciplinair overleg te worden gepleegd. Hierbij moet een evenwichtige vertegenwoordiging van minstens drie artsen van verschillende disciplines aanwezig zijn, zodat er voldoende kennis van alle behandelingsmodaliteiten ter beschikking wordt gesteld aan de patiënt.