Patienten met uitgebreide congenitale faciale deformaties en afwijking ter hoogte van de craniale- en aangezichtsbeenderen worden behandeld door het craniofaciale heelkundig team. Het grootste aandeel patienten wordt gevormd door kinderen jonger dan 2 jaar. Deze afwijkingen zijn gedefinieerd als craniostenosis, craniofaciale dysostosis, orbitale dystopia, encefalocoele, craniofaciale schisis syndromen enz.

De incidentie is laag doch de syndromen zijn ernstig en vragen vaak een invasieve tussenkomst van tal van disciplines (neurochirurgie, oftalmologie, KNO) met uitgebreide heelkunde. Daarbij zijn lange periodes en fasen van tussenbehandelingen en een follow-up tot ver in de puberteitsjaren nodig. De relatie met de jonge opgroeiende patiënt is daarom zeer belangrijk. De finaliteit van de invasieve procedures blijkt immers niet onmiddellijk na een ingreep, maar neemt eerder op latere leeftijd en bij groei een definitief resultaat aan.