SNURKEN EN OSA

Snurken en OSA zijn verstoringen van de slaap door ademhalingsproblemen ook bekend als ‘sleep disordered breathing’ (SDB).  De oorzaak is te zoeken bij een obstructie van de bovenste luchtwegen. Snurken is daarbij een sociaal probleem. In het geval dat de bovenste luchtweg tijdens het snurken volledig wordt afgesloten treedt er een tijdelijke ademhalingsstilstand (apneu) op.

Pas als de patiënt door zuurstoftekort onbewust halfwakker schrikt, komt de ademhaling weer op gang. Hierbij treedt er een overgang op van een dieper slaapstadium naar een minder diep slaapstadium (arousal). Veelvuldige apneus gedurende de nacht kunnen tot ernstige slaapfragmentatie en afname van de slaapkwaliteit leiden. Het gevolg is dat de patiënt niet goed uitrust en overdag overmatig vermoeid is. Bovendien leiden slaapapneus door een continu arterieel zuurstoftekort tot overbelasting van het cardiopulmonale stelsel. Het is aangetoond dat OSA-patiënten een verhoogd risico voor hoge bloeddruk, cardiovasculaire aandoeningen, diabetes en vroegtijdig overlijden hebben (Bassetti en Aldrich, 1999; Elmasry et al, 2000; Peker et al, 2000; Peppard et al, 2000; Roux et al, 2000).