Print
Kinesitherapie
Van bij de start van het ziekenhuis in 1977 werd er door de medische staf aandacht gegeven aan kinesitherapie ter ondersteuning van de medische handelingen. Momenteel zijn er in het UZ Brussel op de dienst 27,25 voltijdse kinesitherapeuten, 2 ergotherapeuten en 1 logopediste werkzaam. Samen verstrekken zij een 80.000 behandelingen per jaar.
De kinesist is bij het grote publiek bekend als een ‘masseur’, iemand die massage geeft. Nochtans is massage maar een klein onderdeel van kinesitherapie.
Minder gekende doch belangrijker facetten van kinesitherapie zijn:
het geven van ademhalingsoefeningen, spierversterkende oefeningen, oefeningen ter verbetering van de gewrichtsbeweeglijkheid, gangrevalidatie, oefentherapie bij neurologische aandoeningen, hartrevalidatie, electrotherapie, bekkenbodemreëducatie bij urinaire incontinentie, postnatale gymnastiek, kine bij couveusekindjes, manuele therapie van het kaakgewricht bij craniomandibulaire dysfunctie, kine bij patiënten met bepaalde vormen van evenwichtstoornissen, …
De diversiteit van de kinebehandelingen leidde tot specialisaties zodat de kine-dienst zich opsplitste in 3 groepen:
-
heelkunde,
- polikliniek-pediatrie,
-
interne geneeskunde.
De kinesitherapeuten uit deze groepen behandelen dagelijks zowel gehospitaliseerde als ambulante patiënten. Ook tijdens het weekend worden patiënten behandeld en voor dringende oproepen is er ‘s avonds en ‘s nachts semafoonpermanentie.
Ook in kinesitherapie ontwikkelt men nieuwe inzichten en behandelmethodes. Bijscholing en vorming, door het volgen van
cursussen en seminaries, zijn onontbeerlijk wil men de nieuwe technieken beheersen. Zeer belangrijk hierbij zijn de nauwe contacten met de geneesheer-specialisten. De vergaarde kennis wordt doorgegeven aan collegae tijdens congressen en ‘work-shops’.
Tevens zijn de kinesitherapeuten actief op het vlak van het weten-
schappelijk onderzoek en de opleiding van de studenten kinesitherapie tijdens hun stages in het Universitair Ziekenhuis.
De kinesitherapeuten geven geregeld voordrachten en schrijven artikels voor vaktijdschriften.
Eén van de recentste acties van de dienst toont het belang van onderzoek: een grootschalig onderzoek bracht aan het licht dat rugklachten veel voorkomen bij verplegend personeel. Er werd een project opgestart (rugschool) waarbij aan de ziekenhuismedewerkers til-technieken aangeleerd werden; in de loop van dit project werd tevens de fysieke conditie gemeten. Een zwakke fysieke conditie houdt een groter risico in op rugklachten. Om het personeel te stimuleren tot verbetering van de conditie werd de ‘stappentellers’-campagne opgestart: de gekende ‘laat je gaan’-actie waaraan veel personeelsleden enthousiast deelnamen.