Epilepsie
Epilepsie, in de volksmond "vallende ziekte" genoemd, komt voor bij ongeveer 1 op 150 à 200 mensen.
Een epileptische aanval wordt veroorzaakt door een verstoring van de elektrische activiteit in de hersenen, hierbij ontstaat er een kortsluiting. Deze storing kan beperkt blijven tot een bepaald gebied in de hersenen of kan zich uitbreiden over de gehele hersenen. Zo'n kortsluiting kan vele oorzaken hebben, maar is meestal het gevolg van beschadiging van de hersenschors, door bv littekenweefsel (als gevolg van een infectie), een ongeval, een hersenbloeding, vaatmisvormingen, hersentumoren,…
De diagnose wordt meestal gesteld op basis van de voorgeschiedenis van de patiënt, een getuigenis van de aanvallen en een Electro-Encefalogram (EEG). Met een EEG kan men een abnormale electrische activiteit van de hersenen opsporen.
De behandeling bestaat meestal uit medicatie, die de aanvallen onder controle kan houden. In sommige gevallen kan uw neuroloog overwegen een heelkundige ingreep uit te voeren op de zone van de hersenen die verantwoordelijk is voor het optreden van de aanvallen.
- Diagnose
De diagnose van epilepsie wordt gesteld aan de hand van de beschrijving en eventueel observatie van de klachten. Een electro-encefalogram (EEG) kan helpen bij het stellen van deze diagnose. - Beeldvorming
Om bepaalde oorzaken van epilepsie uit te sluiten, kan uw behandelend neuroloog besluiten om verdere beeldvorming te doen van uw hersenen. - Behandeling en opvolging
Er zijn heel wat verschillende medicamenteuze behandelingen voor epilepsie op de markt. Het is belangrijk om samen met uw behandelend neuroloog naar een middel te zoeken waarbij de epilepsieaanvallen afnemen of verdwijnen en waarbij de nevenwerkingen minimaal zijn. Regelmatige opvolging en eventuele bijsturing van deze behandeling is essentieel.