Psychotherapie
Hoe kan de psychologe helpen?
De psychologe begeleidt de patiënten en hun omgeving in het omgaan met mucoviscidose bij de diagnose en de verdere behandeling. Het doel van de begeleiding is om mensen te leren omgaan met de emotionele moeilijkheden die mucoviscidose met zich meebrengt en om mensen daarin te ondersteunen.
Soms willen mensen gewoon even ‘hun hart luchten’ of een nieuw inzicht krijgen in hun situatie. Velen vinden het hulpzaam om over hun gedachten en gevoelens te praten met iemand buiten hun directe omgeving. Daarnaast willen sommige mensen structurele veranderingen in hun leven brengen om zich beter te voelen, zoals het aanpassen van niet-helpende gedachten of gedragingen.
De psychologe wil mensen extra ondersteunen in hun behandeling en de manier waarop ze met de beperkingen van mucoviscidose omgaan.
Tijdens de gesprekken kunnen volgende thema’s aan bod komen: (niet enkel ziekte-gerelateerde thema’s hoeven aan bod te komen)
- emotionele ‘ups & downs’
- oncomfortabele gevoelens, zoals angst, verdriet, kwaadheid, schuld, hulpeloosheid, ...
- niet-helpende gedachten
- stress management
- rouw, verlies en verandering
- persistente zorgen
- angsten en fobieën
- slaapproblemen
- chronische pijn
- familie- en relatieproblemen
- eetproblemen en negatief lichaamsbeeld
- zelfvertrouwen en zelfbeeld
- omgaan met de behandelingsroutine
- probleem-oplossende, toekomstgerichte of beslissingsvragen
- het uitdrukken van behoeften
- ...
Binnen de pediatrische afdeling worden de kinderen samen met hun ouders gevolgd. De psychologe gaat samen met de kinderen op een creatieve wijze te werk. Daarbij wordt er gebruik gemaakt van beeldende technieken (plasticine, klei, ...), dramatechnieken (rollenspel, handpoppen, ...), spel, en dergelijke meer.
Op de volwassen eenheid zal de psychologe zich in de eerste plaats tot de patiënt zelf richten. Hier wordt er gewerkt vanuit een systeemtheoretisch perspectief, dat wil zeggen dat mensen en hun zorgen worden gezien in de systemen waarin zij leven. Deze systemen en de onderlinge verbanden van mensen in deze systemen zijn van grote invloed op het welzijn, de problemen en het identiteitsgevoel.
Voorbeelden van systemen zijn: het gezin van herkomst, het eigen gezin, de familie, de school, de opleiding, het werk of de sportvereniging. Al deze systemen hebben hun eigen normen, waarden, omgangsvormen en verwachtingspatronen en bepalen de manier waarop we naar elkaar en naar dingen kijken.
Voorbeelden van systemen zijn: het gezin van herkomst, het eigen gezin, de familie, de school, de opleiding, het werk of de sportvereniging. Al deze systemen hebben hun eigen normen, waarden, omgangsvormen en verwachtingspatronen en bepalen de manier waarop we naar elkaar en naar dingen kijken.
Indien er nood is aan een meer intensieve aanpak, is het mogelijk om therapie op te starten.
Therapie is mogelijk voor zowel de patiënt als voor zijn naaste omgeving.
De patiënt wordt gevolgd gedurende de periode dat er contact is met het referentiecentrum UZ Brussel.
Je kan de psychologe bereiken tijdens de consultaties en tijdens de hospitalisaties.
Mocht u vragen hebben, kan u haar ook telefonisch of per e-mail bereiken: 02/477.49.82 of shari.jansegers@uzbrussel.be
Shari Jansegers, psychologe mucocentrum UZ Brussel