Wat doen we?

We bieden traumageoriënteerde diagnostiek en behandeling aan kinderen waarbij ingrijpende gebeurtenissen in het verleden aanleiding geven tot traumasymptomen en de hechtingsrelaties onvoldoende in staat waren of zijn om tot herstel te komen. Hiervoor worden vaak de termen complex trauma, ontwikkelingstrauma en gehechtheidstrauma gebruikt. Traumasymptomen zijn vaak een uiting van de manier waarop een kind probeert om te gaan met ingrijpende gebeurtenissen. Sommige van deze copingstrategieën kunnen bij onvoldoende herstel aanleiding geven tot langdurig lijden. De impact hiervan op het dagelijkse leven is vaak groot. De ontwikkeling en de relaties komen hierdoor onder druk te staan. Bovendien is het risico op verdere traumatisering verhoogd.

Dissociatie is een symptoom bij ontwikkelingstrauma dat vaak onderbehandeld blijft en waar we de nodige aandacht aan willen schenken.

We begeleiden deze kinderen en wie voor hen zorgt om de lichamelijke, emotionele, gedragsmatige en cognitieve effecten van het trauma te verminderen en positieve hechtingsrelaties met elkaar op te bouwen en te versterken.

Vanuit een open houding proberen we te begrijpen hoe de ervaringen uit het verleden zich vertalen in het psychische functioneren in het hier-en-nu. Door hier zicht op te krijgen, kunnen we aanknopingspunten vinden voor de verdere behandeling. We werken hierbij met alle manieren waarop kinderen en de mensen rondom hen hun verhaal kunnen en willen brengen. Om duurzame effecten tot stand te brengen werken we zoveel mogelijk samen met de mensen die voor het kind zorgen en zullen zorgen.

Door deel uit te maken van een ruimer netwerk van clinici en onderzoekers die met ontwikkelingstrauma werken, vinden er inspirerende uitwisselingen plaats die ons er blijvend toe uitnodigen om onderbouwde en vernieuwende therapeutische methoden een plaats te geven in ons klinische werk.