Wereldalzheimerdag: dementiezorg is meer dan een medische uitdaging

Sterke wetenschap is noodzakelijk. Maar echte dementiezorg begint waar de diagnose eindigt.

Dementie is één van de grootste uitdagingen voor onze gezondheidszorg en samenleving. Het aantal mensen met dementie neemt toe, en de impact ervan reikt veel verder dan de persoon die de diagnose krijgt. Dementie verandert relaties, rollen en dagelijkse gewoontes. Het raakt partners, kinderen, familieleden en vrienden die vaak een cruciale rol opnemen als mantelzorger.

Toch kijken we naar dementie nog te vaak vanuit één perspectief: dat van de ziekte.

We investeren terecht in betere diagnostiek, nieuwe biomarkers, innovatieve behandelingen en wetenschappelijk onderzoek. Die vooruitgang is essentieel. Dankzij onderzoek begrijpen we dementie steeds beter en ontstaan nieuwe mogelijkheden om de ziekte vroeger op te sporen, te behandelen en in de toekomst hopelijk te voorkomen of af te remmen.

Maar wetenschappelijke en klinische excellentie alleen volstaan niet.

Want dementie is geen aandoening die zich enkel afspeelt in de hersenen. Ze treft gezinnen, relaties en het dagelijkse leven. Een diagnose verandert niet alleen het leven van de persoon met dementie, maar ook dat van de mensen rondom hem of haar.

Daarom moet goede dementiezorg verder gaan dan het stellen van een diagnose en het voorschrijven van een behandeling. Ze moet mensen helpen om met de gevolgen van de ziekte om te gaan. Dat betekent luisteren, informeren, begeleiden en ondersteunen. Niet alleen de persoon met dementie, maar ook de mensen die elke dag mee zorgen.

De mantelzorger is geen toeschouwer, maar een partner in de zorg

Mantelzorgers zijn vaak de stille kracht achter mensen met dementie. Zij helpen bij dagelijkse activiteiten, nemen beslissingen, bieden structuur en zoeken voortdurend naar manieren om het leven zo kwaliteitsvol mogelijk te houden.

Maar mantelzorg vraagt ook veel. Het kan leiden tot onzekerheid, emotionele belasting en uitputting. Daarom mag mantelzorg nooit beschouwd worden als een vanzelfsprekendheid. Wie zorgt voor iemand met dementie, verdient zelf ook zorg en ondersteuning.

Binnen Bru-BRAIN kiezen we er bewust voor om de mantelzorger actief mee te nemen in het zorgtraject. Onze RIZIV-erkende revalidatiewerking vertrekt vanuit een eenvoudig maar belangrijk principe: revalidatie betekent niet alleen herstellen wat verloren is gegaan, maar ook leren omgaan met wat veranderd is.

Samen met de persoon met dementie en zijn of haar steunfiguren zoeken we naar strategieën om cognitieve moeilijkheden te compenseren, zelfstandigheid zo lang mogelijk te behouden en de levenskwaliteit te verbeteren. We leren niet alleen de patiënt omgaan met de ziekte, maar ondersteunen ook de omgeving om beter te begrijpen, begeleiden en verbinden.

Dat is geen bijkomstigheid. Dat ís revalidatie.

Bru-BRAIN: Europese expertise met menselijke nabijheid

Bru-BRAIN, de geheugenkliniek van UZ Brussel, brengt de expertise van Neurologie, Geriatrie en Psychiatrie samen voor mensen met geheugenklachten, cognitieve problemen en dementie. Dankzij die multidisciplinaire samenwerking kunnen we complexe problemen vanuit verschillende invalshoeken benaderen.

Daarnaast is Bru-BRAIN sterk verankerd in wetenschappelijk onderzoek en internationale samenwerking. De erkenning als centrum binnen het European Alzheimer Disease Consortium (EADC) weerspiegelt onze ambitie om mee vorm te geven aan de toekomst van Alzheimerzorg: met betere diagnostiek, innovatieve behandelingen en onderzoek naar preventie.

Maar onze ambitie gaat verder dan medische vooruitgang alleen.

Als universitair centrum willen we niet alleen de ziekte beter begrijpen. We willen ook beter begrijpen wat mensen nodig hebben om met dementie te leven. Dat vraagt een brede blik waarin wetenschap, klinische expertise en menselijkheid elkaar versterken.

Wereldalzheimerdag: preventie én verbinding

Tijdens Wereldalzheimerdag zetten we daarom twee thema’s centraal: preventie van dementie en ondersteuning van mantelzorgers.

Preventie omdat we vandaag al weten dat een deel van het dementierisico beïnvloedbaar is. Door aandacht te hebben voor hersengezondheid, cardiovasculaire gezondheid, beweging, sociaal contact, gehoor en mentale veerkracht kunnen we als samenleving een verschil maken.

Maar ook verbinding. Omdat dementie nooit alleen een individueel probleem is. Het vraagt een omgeving die mensen blijft zien, ook wanneer geheugen en zelfstandigheid veranderen.

De toekomst van dementiezorg ligt daarom niet alleen in nieuwe technologieën of behandelingen. Ze ligt ook in de manier waarop we als samenleving omgaan met mensen met dementie en hun omgeving.

Want als we dementie alleen medisch benaderen, zien we vooral de ziekte.
Als we ook de verbinding bewaren, blijven we de mens zien.

Prof. dr. Sebastiaan Engelborghs, Neuroloog
Nathalie Buysens, Klinisch psycholoog

Bru-BRAIN